خالصتیتانیومیک ماده مهندسی مهم است که به طور گسترده در صنایع هوافضا ، حمل و نقل هوایی ، پزشکی و شیمیایی مورد استفاده قرار می گیرد. تغییرات در ترکیب شیمیایی تیتانیوم خالص به طور قابل توجهی بر خصوصیات فیزیکی آن تأثیر می گذارد. در زیر تجزیه و تحلیل چگونگی تأثیر کربن ، اکسیژن ، نیتروژن و آهن بر عملکرد آن تأثیر می گذارد:
کربن (ج)
- فواید: اضافه کردن کربن به تیتانیوم خالص با شکل گیری قدرت و سختی را افزایش می دهدراه حل های جامدوتکاربید، که ساختار دانه را تصفیه کرده و خواص مکانیکی را تقویت می کند.
- خطرات: Excessive carbon (>1 {0}} 1 ٪) باعث درشت و آغوش دانه می شود ، انعطاف پذیری و چقرمگی را کاهش می دهد.
اکسیژن (O)
- فواید: ردیابی اکسیژن (<0.2%) improves strength and hardness through interstitial solid solution strengthening.
- خطرات: High oxygen content (>4 {0}} 4 ٪) مواد را در آغوش می گیرد ، اکسیداسیون را تسریع می کند و مقاومت به خوردگی را به ویژه در محیط های تهاجمی کاهش می دهد.
نیتروژن (N)
- فواید: نیتروژن (<0.05%) enhances strength, hardness, wear resistance, and fatigue performance by forming stable nitrides.
- خطرات: Excess nitrogen (>0 1 ٪) به شدت انعطاف پذیری را کاهش می دهد و منجر به شکستگی شکننده و ترک خوردگی در طول پردازش می شود.
آهن (آهن)
- فواید: محتوای آهن کم (<0.3%) has minimal impact and is often unavoidable as an impurity.
- خطرات: High iron (>5 {0}} 5 ٪) مقاومت به خوردگی را کاهش می دهد ، انعطاف پذیری را کاهش می دهد و حساسیت به تغییر شکل حرارتی و اکسیداسیون را افزایش می دهد ، به خصوص در دماهای بالا.
